Autor: Gabriel

Na zaproszenie Starosty Krośnieńskiego, Starosty Sanockiego, Wójta Gminy Jaśliska, Nadleśniczego Nadleśnictwa Rymanów, oraz Bieszczadzkiego ZR ZŻWP w Sanoku, Koło nr 5 ZŻWP im. Bohaterów Strażnicy WOP Jasiel delegacja Nowej Lewicy na czele z Posłem na Sejm RP Wiesławem Bużem, wiceprzewodniczącym Zarządu Wojewódzkiego Nowej Lewicy Jerzym Filipkiem, Sekretarzem Rady Wojewódzkiej Gabrielem Zajdlem, oraz delegacjami zarządów i członków RP w Rzeszowie, Lesku, Sanoku i Krośnie uczestniczyła w  uroczystościach 76 rocznicy powstania Wojsk Ochrony Pogranicza oraz upamiętniania 75 rocznicy poległych i zamordowanych żołnierzy WOP i funkcjonariuszy MO podczas Walk z bandami UPA w rejonie strażnicy Jasiel, a także uczczenia Kurierów Beskidzkich ZWZ AK.

Delegację Nowej Lewicy przygotował Jerzy Filipek.

Poniżej zamieszczamy tekst okolicznościowego referatu historycznego przygotowanego przez Panią Iwonę Puchalik, który opisuje rys historyczny tego jakże ważnego miejsca.

Szanowni Państwo!

W dniu dzisiejszym spotykamy się w tym miejscu  by oddać hołd żołnierzom WOP, ofiarom  zbrodni  oddziałów UPA w marcu 1946 roku. Już 75 lat dzieli nas od tragicznych wydarzeń o których  świadczą pomniki jak też pamięć zachowana w świadomości ludzi.  W pierwszych powojennych latach gdy narody Europy cieszyły się z zakończenia II  wojny, podnosząc swoje kraje ze zniszczeń, w Polsce miała miejsce wojna domowa. Szczególnie  jej południowo -wschodnia część  stała się areną krwawych walk żołnierzy polskich z Ukraińcami. Przypomnijmy zatem kulisy jednej z najtragiczniejszych zbrodni której ofiarami stali się żołnierze stojący na straży polskości tych ziem. Do września 1945 r. ochrona granic Polskich zajmowały się jednostki liniowe wojska, lecz kiedy rozkazem Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego nr 0245 z 13 września 1945 roku, utworzono Wojska Ochrony Pogranicza obowiązek ten spoczął na nowej formacji. W naszych okolicach południowej granicy strzegli żołnierze z oddziału  9 WOP  na obszarze 38 odcinka w skład którego wchodziły strażnice: Roztoki Górne, Wola Michowa, Radoszyce, Łupków i Jasiel. Polacy borykali się z ciągłymi atakami ze strony UPA, brakiem odpowiedniego zaopatrzenia w żywność i właściwego zakwaterowania. Szczególnie ciężka sytuacja miała miejsce w rejonie placówki w Jasielu. Żołnierze kwaterowali w prywatnych zabudowaniach, znosili wrogość okolicznej ludności, nie mogli też należycie patrolować powierzonego im odcinka z uwagi na liczne zasadzki i ciągle zrywaną łączność telefoniczną z dowództwem w Komańczy.  Już 3 tygodnie po obsadzeniu jasielskiej placówki, 18 grudnia 1945 roku wieczorem, we wsi Wisłok Wielki, oddział UPA zatrzymał dowódcę strażnicy w Jasielu ppor. Jarockiego i kpr. Józefa Stromiarza wracających saniami z odprawy w Komańczy. Żołnierze zostali rozbrojeni, uprowadzeni i zaginęli bez wieści. 24 grudnia w wieczór wigilijny sotnie UPA zaatakowały tę strażnicę, podpalając przy tym kilka zabudowań. Po  atakach wycofały się. W marcu 1946 roku po doniesieniach o koncentracji dużych sił banderowskich w tym rejonie dowództwo Dowództwo Okręgu Wojskowego Kraków postanowiło ewakuować strażnice na zagrożonym  38 odcinku.   Dowódca jasielskiej placówki chor. Papierzyński, 17 marca wieczorem poinformował sztab komendy WOP w Zagórzu o ruchach dużych sił UPA w okolicach Jasiela i poprosił o zezwolenie na wycofanie się 30 żołnierzy do Komańczy.W związku z tą prośbą, dowódca komendy zagórzańskiej, mjr Jan Frołow polecił 18 marca swojemu zastępcy por. Gierasikowi, przebywającemu na inspekcji w Komańczy, aby stworzył grupę bojową złożoną z częśći załóg strażnic w Komańczy, Radoszycach, Łupkowie, Woli Michowej oraz posterunku MO w Komańczy. Z grupą tą liczącą około 70 żołnierzy porucznik  Gierasik miał przeprowadzić akcję ewakuacji jasielskiej placówki. Do Jasiela  przybyli o godz. 13-tej,19 marca o czym zameldowali telefonicznie Komendantowi Odcinka. O godz. 14-tej łączność ze strażnicą została przerwana. Po spakowaniu całego majątku strażnicy grupa została rozkwaterowana grupami po 10-15 ludzi w okolicznych domach. Rano około godziny 7.30 20 marca  odbyła się zbiórka oddziałów do wymarszu po uprzednim wysłaniu ubezpieczenia na stoki gór.  Kiedy kolumna wyszła poza obręb wsi, nastąpił atak banderowców. Były to połączone sotnie „Chrina”, „Didyka” i „Myrona” liczące około  od 500  do  1000 banderowców . Żołnierze otworzyli do wroga ogień ze wszystkiej posiadanej broni, lecz wkrótce zaczęło brakować im amunicji. Po walce trwającej przeszło godzinę  banderowcy wbiegli do wsi strzelając i zarzucając broniących się żołnierzy granatami. Oficerowie i żołnierze nie mając czym się  bronić zostali  zmuszeni do poddania się. Po rozbrojeniu, wszystkich związano ręce drutem telefonicznym i odprowadzono w kierunku wsi Moszczaniec, gdzie w lesie zdjęto ze wszystkich płaszcze i przeprowadzono, przesłuchanie. Podczas walk zginęło dwóch żołnierzy, kilkunastu zostało rannych, trzem udało  się przedostać do Czechosłowacji. Reszta w sumie 94 ludzi ( w tym 6 oficerów i 4 milicjantów) została wzięta do niewoli. Por. Gierasik przed poddaniem się przebrał się w mundur zwykłego żołnierza, mimo to rozpoznano go i razem z innymi oficerami oraz czwórką milicjantów został przez upowców zamordowany koło leśniczówki w Moszczańcu. Podoficerów wraz z szeregowcami pod silną eskortą zaprowadzono do Wisłoka Górnego. Tam zamknięto ich w jednej ze stodół. Przez całą noc oficerowie ukraińscy analizowali zdobyte w strażnicy akta osobowe i dokumenty. Żołnierzy wyróżniających się w zwalczaniu UPA a także posiadających sowieckie odznaczenia umieszczono na specjalnej liście po czym  rozpoczęto na nich egzekucję strzałem w tył głowy. Osobą której udało się uniknąć śmierci był szeregowy Paweł Sudnik, który wykorzystując posiadany spryt i kondycję fizyczną zdołał uciec prześladowcom docierając do nieistniejącej już wsi Wola Jaworowa niedaleko Woli Sękowej. Po latach Paweł Sudnik stał się literackim ogniomistrzem Kaleniem w powieści Jana Gerharda „Łuny w Bieszczadach”. Egzekucja podoficerów i szeregowców  miała miejsce na wzgórzu Berdo  koło Wisłoka Górnego. Spośród pojmanych, 26 banderowcy wypuścili zaś 36 zostało zamordowanych. Los pozostałych jest nieznany, prawdopodobnie zostali zamordowani w innym miejscu.                    Dzisiaj po wielu latach od tamtych tragicznych wydarzeń składając wieńce pod pomnikiem wyrażamy swoją wdzięczność i szacunek dla najwyższej ofiary własnego życia  jaką złożyli  polscy żołnierze.

Przy tej okazji pamiętajmy by cieszyć się z wolności i pokoju. Lecz aby cieszyć się tym darem, musimy znać drogę do tych ważnych dla  naszego narodu wartości. Zachowujmy więc i przekazujmy pamięć o tych żołnierzach, którzy polegli lub zostali zamordowani w tamtych dramatycznych czasach, bo pamięć będzie przestrogą dla przyszłych pokoleń.

7 czerwca 2021 roku o godz. 17.00 w siedzibie RW Nowej Lewicy w Rzeszowie odbyło się posiedzenie Podkarpackiej Rady Wojewódzkiej Nowej Lewicy w Rzeszowie Podczas zebrania przedstawiono i przedyskutowano harmonogram działań do kongresu Nowej Lewicy a także działania Zarządu RW w ostatnim okresie.

W dniu 1 maja 2021 przedstawiciele podkarpackiej Lewicy zorganizowali lokalne uroczystości z okazji Święta Pracy; między innymi w Rzeszowie, Mielcu, Dębicy, w Sanoku i na Solinie a także uczcili pamięć Edwarda Brzostowskiego znanego, krajowego, polityka lewicy rodem z Dębicy, w dniu I rocznicy jego śmierci.

W Rzeszowie w dniu 1 maja w 125 rocznicę pierwszego pochodu pierwszomajowego delegacja Podkarpackiej Rady Wojewódzkiej Nowej Lewicy na czele z Przewodniczącym, Posłem na Sejm RP Wiesławem Bużem, z udziałem Wiceprzewodniczącego RW Nowej Lewicy Jerzego Filipka, Sekretarza Rady Wojewódzkiej Gabriela Zajdla oraz Bożeny Krasnopolskiej, Stanisława Szałajko Wiceprzewodniczących RW i Piotra Wojnarowskiego członka RW i przedstawicieli Rady Miejskiej Nowej Lewicy w Rzeszowie złożyła wraz z delegacją OPZZ wiązanki pod pomnikiem Ofiar Getta w Rzeszowie. Święto 1 maja, jest dla Lewicy bardzo ważnym świętem, ponieważ symbolizuje walkę o równe prawa wszystkich pracowników i godne wynagrodzenie. Szymon Jakubowski w swojej książce „W galicyjskim Rzeszowie” opisuje pierwszy pochód 1 majowy, który został zorganizowany przez Hermana Liebermana w1896 roku, w budynku „Sokoła”. (….) „Miesiąc później prawnik był faktycznym liderem pierwszego w mieście strajku. 30 maja zastrajkowało pięciuset murarzy, pomocników murarskich i cieśli. Żądali m.in. zmniejszenia czasu pracy z 11,5 godziny do 10, 20-procentowej podwyżki płac, tygodniowych wypłat i przestrzegania okresu wypowiedzenia.”

Na Zaporze Solińskiej Poseł na Sejm RP Wiesław Buż wraz członkami leskiej Lewicy na czele z pełniącym obowiązki przewodniczącego Rady Powiatowej Henrykiem Barańskim oraz reprezentującym Radę Wojewódzką SLD Piotrem Wojnarowskim złożyli 1 maja 2021 kwiaty pod tablicą upamiętniającą budowniczych i otwarcie Zapory Wodnej. Zapory, którą co roku odwiedza tysiące turystów, zapory, która utworzyła jezioro Solińskie zwane dziś sercem Bieszczad. Tu w 1960 roku rozpoczęły się przygotowania do budowy obiektu, przy którym w ciężkich górskich warunkach pracowało 2000 robotników. Budowę zapory zakończono w 1968 roku mierzy ona 664m długości i 81,5 m wysokości.

Dziś w dniu święta pracy w podziękowaniu i hołdzie tym ludziom złożyliśmy wiązankę kwiatów. Pod tablicą Poseł Wiesław Buż powiedział: „Zapoczątkowaliście coś fantastycznego, mamy kłopot z miejscami oddawania hołdu ludziom pracy, IPN niszczy te miejsca, miejsca, które nasi poprzednicy wybudowali. Zapora solińska to żywy pomnik historii wybudowany w ciężkich warunkach. Pokazujmy miejsca, które żyją i rozwijają się, pomimo że, pochodzą z tamtego czasu. Jak My lewica mamy się nie godzić na przyjęcie Funduszu Odbudowy, Krajowego Planu Odbudowy, patrząc na takie miejsca; musimy, by móc budować między innymi takie obiekty produkujące zieloną energię, cieszę się, że tu jestem i możemy razem uczcić święto pracy.”

Po złożeniu kwiatów w kameralnym gronie poseł z uczestnikami rozmawiał o spółdzielczość, o przyczynach likwidacji zakładów pracy w Bieszczadach, a także o przyszłości Lewicy.

W Sanoku przedstawiciele Sanockiej Lewicy złożyli symboliczną wiązankę kwiatów pod tablicą Marszu Głodnych w Sanoku. Tablica jest hołdem pamięci pracownikom ówczesnego Sanowagu którzy w 1930 roku wystąpili w proteście przeciwko masowym zwolnieniom, bezrobociu i braku rozmów z ówczesnymi władzami miasta. Inskrypcja głosi:”Dla upamiętnienia solidarnej walki robotników Sanowagu i bezrobotnych o pracę i chleb w dniu 6 marca 1930 r. Walka ta przeszła do historii miasta pod nazwą „Marszu Głodnych”.

Niech się święci pierwszy maja!

https://rzeszow.tvp.pl/53600885/przedstawiciele-lewicy-i-zwiazkow-zawodowych-uczcili-swieto-pracy

23 kwietnia 2021 odbyło się spotkanie samorządowców Lewicy z całej Polski. W spotkaniu udziała wzięli – Beata Moskal-Słaniewska – Prezydent Świdnicy, Małgorzata Moskwa-Wodnicka – wiceprezydent Łodzi, Marcin Chłodnicki – wiceprezydent Kielc, Jerzy Woźniak – wiceprezydent Katowic, Mirosław Kozłowicz – wiceprezydent Bydgoszczy ze specjalnym udziałem Gabrieli Morawskiej-Staneckiej – wicemarszałek Senatu RP.

Konferencję samorządową zorganizował Wiesław Buż – Przewodniczący Rady Wojewódzkiej Nowej Lewicy w Rzeszowie, uczestniczyli w niej również Jerzy Filipek Wiceprzewodniczący Rady Wojewódzkiej RW Nowej Lewicy i Sekretarz Rady Wojewódzkiej RW Nowej Lewicy Gabriel Zajdel.

W duchu samorządności rozmawiano o bardzo konkretnych rozwiązaniach dla miast, a przede wszystkim o dialogu z ich mieszkańcami. Konrad Fijołek zaprezentował zainicjowany przez siebie projekt Urban Lab, będący platformą do społecznej dyskusji o nowych pomysłach i ideach rzeszowian dla Rzeszowa. W tej dziedzinie Rzeszów należy do liderów polskich miast. Po zakończeniu spotkania odbyła się konferencja prasowa samorządowców i kandydata na Prezydenta Rzeszowa Konrada Fijołka.

W dniu dzisiejszym w siedzibie Nowej Lewicy w Rzeszowie odbyła się konferencja prasowa z udziałem Posła na Sejm RP i Przewodniczącego Podkarpackiej RW Nowej Lewicy Wiesława Buża, Sekretarza Podkarpackiej RW Nowej Lewicy Gabriela Zajdla, Koordynatora Wiosny Michała Sztuka i koordynatora Młodej Lewicy Pawła Szczygłowskiego w tematach:

1. Przedterminowych wyborów Prezydenckich w Rzeszowie,

2. Pakietu uwag Lewicy do Krajowego Planu Odbudowy,

3. Wątpliwości związanych z trybem przyznawania środków finansowych z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego projektów w procedurze konkursowej ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020, Oś priorytetowa III Czysta Energia, Działanie 3.1.Rozwój OZE – RPPK.03.01.00-IZ.00-18-002/16.

Budzącą wątpliwości kwestią jest otrzymanie dotacji przez nowo utworzone podmioty gospodarcze tzw. „spółki parafialne”, w których pośrednim udziałowcem jest spółka SIEĆ PARKÓW ENERGII SŁONECZNEJ sp. z o.o. W wyniku przeprowadzonego konkursu ponad 50 % beneficjentów stanowią spółki parafialne, które otrzymały dofinansowanie w wysokości przeszło 40 mln złotych. Niepokój budzi także brak stosownego oznaczenia realizowanych projektów finansowanych ze środków unijnych. Warto zwrócić uwagę także na kryteria dotyczące wyboru beneficjentów związane chociażby ze sposobem wykorzystania przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej. Zważywszy na powstałe wątpliwości, a w szczególności liczne powiązania pomiędzy beneficjentami Poseł w dniu jutrzejszym prześle do Najwyższej Izby Kontroli wniosek o przeprowadzenie kontroli sposobu przeprowadzenia ww. konkursu oraz złoży zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa do Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie.